Recenzja: "Przebudzenie o północy" Lara Adrian

Autor: Lara Adrian

Tytuł: "Przebudzenie o północy"

Tytuł oryginału: "Midnight Awakening"

Seria: Rasa Środka Nocy

Tom: 3

Wydawnictwo: Amber

Data wydania: październik 2010

Liczba stron: 304

Postanowiłam napisać dziś recenzję czegoś lżejszego. Ponieważ wczoraj mój wzrok padł na kolejny tom Rasy Środka Nocy zdałam sobie sprawę, że do tej pory napisałam tutaj tylko o dwóch pierwszych częściach serii. Pora więc to nadrobić :)

Trzeci tom cyklu to historia najmroczniejszego i najbardziej okrutnego z wojowników - Tegana. W poprzednich częściach poznaliśmy go jako zimnego jak lód outsidera. Pięćset lat temu Tegan stracił swoją Dawczynię Życia, ale okoliczności tego wydarzenia pozostawały niejasne. Od tamtej pory wojownik zamknął się w sobie i wszystkich odtrącił, a przywódca Zakonu, Lucan, stał się jego śmiertelnym wrogiem.

Pewnej nocy, pomagając Dantemu, Tegan spotyka Elizę - wdowę z bostońskiej Mrocznej Przystani. Być może  to spotkanie nic by nie zmieniło, gdyby wojownik nie zobaczył Elizy kilka miesięcy później, na zwykłej bostońskiej ulicy. Kiedy Tegan odkrywa, czym obecnie zajmuje się Dawczyni, uważa to za szaleństwo, ale jednocześnie budzi się w nim podziw dla tej z pozoru kruchej kobiety. Próbując o niej zapomnieć i odciąć się od dziwnych uczuć, które zaczynają nim targać, zachowuje się wobec niej opryskliwie i stara się ją do siebie zrazić. Ale Eliza ma charakterek i "popisy" Tegana nie robią na niej wrażenia.

Gnana pragnieniem zemsty i pełna bólu po stracie rodziny Dawczyni Życia i wyobcowany wojownik, który pod warstwą lodu ukrywa dawną, ale wciąż niezagojoną ranę zawierają przymierze, które popchnie ich w krainę dawno zapomnianych uczuć i zmieni ich życie na zawsze.

Poza historią głównych bohaterów rozwija się wątek dotyczący Marka, wroga Zakonu. Okazuje się, że to nie karmazyn był największym zagrożeniem dla Rasy. W mrocznym miejscu, o którego istnieniu już zapomniano, kryje się coś znacznie gorszego.

"Przebudzenie o północy" czyta się szybko i lekko, tak jak poprzednie tomy cyklu. Oczywiście główny wątek pozostaje taki sam i opiera się głównie na relacji Elizy i Tegana, rozpędu nabierają za to wątki poboczne. Z pewnością podoba mi się Eliza - jak do tej pory to najlepiej wykreowana kobieca postać serii. Nie daje się zakrzyczeć nawet Teganowi, choć jego mordercze spojrzenie potrafi sparaliżować ze strachu każdego. Sam Tegan okazał się zgoła inny niż się spodziewałam. Wydarzenia sprzed pięciuset lat odcisnęły na nim ogromne piętno i zamroziły jego serce na wiele wieków. Dopiero upór Elizy potrafił stopić ten lód i ukazać bardziej ludzką stronę wojownika. Namiętnych scen nie brakuje, ale nie dominują całej fabuły i są raczej dodatkiem do rodzącego się związku głównych bohaterów.

Książkę polecam miłośniczkom romansów paranormalnych w mocniejszym wydaniu i wszystkim szukającym lekkiej, niewymagającej skupienia lektury.

Rasa Środka Nocy na Po prostu książki:

1. "Pocałunek o północy"

2. "Szkarłat północy"

3. "Przebudzenie o północy"